Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben vrede met God door onze Here Jezus Christus, door wie wij ook de toegang hebben verkregen [in het geloof] tot deze genade, waarin wij staan, en roemen in de hoop op de heerlijkheid Gods.
Even een voorbeeldje:
Als je gelooft dat het waar is dat een mens 2 benen heeft dan is dat nog geen geloof zoals het wordt bedoeld in de bijbel. Lopende mensen zie je over het algemeen op 2 benen lopen en je neemt aan dat dat waar is. Dat is een wetenschap, een feit.
En als je nu gelooft dat je recht vooruit hoort te lopen op die 2 benen, en niet achteruit, dan doe je nog helemaal niets met die beentjes als je op je gat blijft zitten. Je kennis is passief, het heeft geen gevolg. Het zit nog alleen maar tussen je oren.
Wat gebeurd er nu wanneer je gaat wandelen op je twee benen? Als het goed is loop je automatisch recht vooruit, omdat je gelooft dat het zo moet. Je ‘staat er verder niet bij stil’ dat dat moet, je doet het omdat het natuurlijk is om vooruit te lopen. Want je geeft jezelf over aan wat je gelooft, je vertrouwd erop.
Het kost je geen moeite om vooruit te lopen in plaats van achteruit, als je gezonde benen hebt. Dan hoef je niet actief ‘te persen in je binnenste’ om vast te houden aan dat je vooruit hoort lopen en niet achteruit. In tegendeel, achteruit lopen kost jou zelfs meer moeite dan vooruit lopen!
De gevolgen, of beter, de’ vrucht’ van jouw geloof in jouw benen is dat je vooruit gaat lopen en op bepaalde plaatsen komt.
Iedereen wandelt in geloof, alleen in welk geloof? Of het nu pinnen met je bankpas bij een automaat is, je kan geloven dat daarna er geld uit komt. Voor sommigen is dat soms ‘wishfull thinking’, maar goed, daar heb ik het nu niet over. En die vorm van geloof bedoel ik ook niet.
Wandelt werkelijk iedereen dan in geloof? Ja. Geloven is wat ieder mens doet. Maar waarin, waarop, of in Wie is een tweede kwestie. En waar je in gelooft daar onderwerp je jezelf aan. Daarom zijn teleurstellingen ook vaak zo rottig, omdat je misschien op je baan en je opleiding daarvoor vertrouwde en deze in eens kwijt bent en je hele eigenwaarde ineens ineen stortte.
Wat geloven niet is, en dat kan wat confronteren,
Stel, je gelooft het volgende:
dat Jezus leeft, (feit)
dat Jezus heeft bestaan, (feit)
dat Jezus de Heer van Hemel en Aarde is, (feit)
de Zoon van God is, (feit)
dat alle macht aan Hem ondergeschikt is en Hij Heer der Heren is, (feit)
Dat zijn feiten. Waarheden. Geweldig nietwaar?
Iemand die daar op tegen is kan er alleen op tegen zijn als die erkent dat het zo is zodat hij ertegen gaat rebelleren. Als je bijvoorbeeld rebelleert tegen een regering dan moet je eerst weten dat die regering bestaat. Ontkennen heeft geen zin want de hele schepping getuigt van God. Met de kennis van die feiten hoef je nog geen Christen te zijn.
Nu een stapje terug: Als je gelooft dat God bestaat, en Jezus Christus Gods Zoon is, dan is dat mooi!! Maar om het kort te (laten) zeggen:
Gij gelooft, dat God één is? Daaraan doet gij wèl, (maar) dat geloven de boze geesten ook en zij sidderen.
Slechts het passief wéten is niet genoeg. Sterker nog, dan zou je dus alleen ‘weet hebben van’ wat Jezus gedaan heeft. Zegt dat iets over wat Hij als Persoon voor jouw betekend? Nee.
want wij wandelen in geloof, niet in aanschouwen
Wandelen in geloof slaat hier in de context op het ‘wandelen in het geloof in Christus’.
Je kan dus bijvoorbeeld ‘passief voor kennis aannemen’ (wat sommige kerkgangers jammer genoeg doen….) en ‘actief vertrouwen’ wat Christenen doen.
In Nederland noemen we ‘geloven’ en ‘geloven’ allebei: ‘geloven’. Het één kan zijn ‘geloven in iets als feit’. Het ander “actief toevertrouwen’' door in dat vertrouwen in die waarheid te handelen. Bijvoorbeeld met je benen wandelen in plaats van alleen te erkennen dat je ze hebt.
Sterker nog. Actief toevertrouwen kan je ook op je auto wanneer je er in rijdt, als je hem goed onderhoudt tenminste.. Of jezelf toevertrouwen aan je werk, je baan, je opleiding.. Maar dan heb je alleen nog ‘vertrouwen’ op iets, of een ding. Je kan vertrouwen op een wetenschap of een lering, een boekje, of een kerk of gemeente, of voorganger of dominee, of die nu al gestorven is of nog leeft, maar dat heeft geen enkele zin… Het veranderd jou voor geen ene meter. Het blijft slechts passieve kennis van zichzelf.
Maar…
Je kan jezelf namelijk ook ‘toevertrouwen’ aan een persoon. En dát is het woord ‘geloven’ wat gebruik wordt voor ‘geloven in Jezus’. Hoe stel je jezelf dat een beetje voor? Vandaag de dag noem je dat toevertrouwen aan iemand bijvoorbeeld door een band met iemand te hebben, namelijk een relatie of zelfs een huwelijk. En zelfs dat doen mensen soms slechts met mate.
Dus wat wil ik zeggen..
Ten eerste, je ‘gelooft’ dat Hij bestaat, dat Jezus de Zoon van God is. En je weet dat, maar je wandelt niet in Hem, dan heeft het geen zin, want je komt geen steek verder. Wat zeiden de demonen ook alweer bij dat meer waar Jezus was?
En zie, zij schreeuwden, zeggende: Wat hebt Gij met ons te maken, Zoon van God? Zijt Gij hier gekomen om ons vóór de tijd te pijnigen? (Mattheus 8)
Die demonen geloofden dat Jezus de Zoon van God is… maar demonen worden niet gered door die erkenning.
Wanneer iemand niets doet door zijn geloof dan is zijn geloof een dood geloof. Het is dan geen geloof maar een wetenschap, of een dood geloof. Dan is zijn geloof niet in vertrouwen, en al helemaal niet in het toevertrouwen aan Jezus
Zijn geloof brengt dan namelijk geen goede vrucht voort. Het is zo dood als een pier. Het geloof zal net zo levend zijn als het stof op de bijbel die op de plank staat. Er zal geen enkel iets zichtbaar zijn van Jezus in zijn leven. Wat is een gevolg? Er zal geen groei zijn door die wetenschap die hij heeft, geen geestelijke groei, geen heiliging, geen vrucht van de Geest.. geen zekerheid, misschien zelfs geen verlossing.
Een voorbeeld: iemand zegt: “ik heb ook geloof in God, want ik ben gedoopt toen ik klein was, maar doe er verder niets mee.” Betekende die doop dan wat voor hem? Nee, hij is ontrouw aan zijn vriendinnen en zijn vrouw, verslaafd, vaak dronken en zijn leven draait om zijn eigen lusten, hij leeft in zonde en vanuit die zonde. DE zonde in hem bepaald zijn leven. Misschien gaat hij nog met kerst naar de kerk, maar het veranderd de man voor geen meter. Misschien gaat hij wel elke zondag naar de kerk en denk iedereen dat hij een gelovige is, misschien denkt hij dat zelf ook wel?
Aan de vrucht herken je de boom.
Een dood geloof zorgt voor verkeerde vrucht, namelijk die van de oude natuur. Namelijk zonde door het vlees: hartstochten, begeerten. Wat is het gevolg daar dan van? Een paar punten: twist, heb je veel onenigheid en zoek je veel ruzie? Wordt je snel boos? Ben je alleen maar met jezelf bezig? Heb je je in een groep gevoegd en sta je lijnrecht tegenover een andere groep? Ben je weleens dronken? Zie je neer op anderen? Vind je je gezin en je baan, je eigen geluk, jezelf of een andere idool belangrijker dan God (afgoderij)?
hoererij, onreinheid, losbandigheid, afgoderij, toverij, veten, twist, afgunst, uitbarstingen van toorn, zelfzucht, tweedracht, partijschappen, nijd, dronkenschap, brasserijen en dergelijke, waarvoor ik u waarschuw, zoals ik u gewaarschuwd heb, dat wie dergelijke dingen bedrijven, het Koninkrijk Gods niet zullen beërven. (Galaten 5)
Als een vader zijn kind doet geloven dat het kind nutteloos is, lui is, ongeliefd en idioot is, hoe zal dat kind zich gedragen in zijn leven? Als een nutteloze, ongeliefde, luie idioot. Het kind is dat niet, maar handelt wel naar wat hij heeft geleerd. Als je gelooft dat je alleen maar een zondaar bent, dan gedraag je je zoals een zondaar dat doet.
Heeft kennis zelf ooit een leven veranderd? Kennis zelf kan op een plank in de boekenkast staan en helemaal niets doen of veranderen. Je kan door een bibliotheek lopen met alleen maar bijbels, maar het zal je leven niet veranderen.
Stel: je hoort van je echtgenote dat na lang hopen op jullie zwangerschap ze nu eindelijk zwanger is! Je reactie “WOW, mijn eerste kind, ik wordt vader!” is misschien wel zacht uitgedrukt! Je hoort dat feit. Dat feit doet op zich niet zoveel met je als je het niet gelooft. Maar wat die kennis met je doet als je het écht gelooft ook al zie je de buik van je vrouw nog helemaal niet groeien.. Je leven kan op z’n kop staan. Op dat moment trillen dus niet je trommelvliezen, maar je hoort werkelijk wat er gezegd wordt. Je trommelvliezen trillen niet alleen in je oren door de stem van je vrouw, maar nu trillen misschien ook je benen en trilt je eigen stem misschien wel! En dat is slechts het geloven in een feit alleen al.
Wat geloven WEL is
Geloven in Jezus Christus is niet zozeer ‘weet hebben van het feit’ Jezus, maar je toevertrouwen aan de Here Jezus. Je geeft je over aan de Here Jezus in wie je geloof hebt, en dán is Hij JOUW Heer.
Je wandelt in dat toevertrouwende geloof in Jezus Christus door de Geest van God, door Zijn kracht. Wat is die vrucht van deze Geest?
liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing. Tegen zodanige mensen is de wet niet. Want wie Christus Jezus toebehoren, hebben het vlees met zijn hartstochten en begeerten gekruisigd. (Galaten 5)
Met wandelen in het geloof in Jezus Christus komen 100% zeker goede vruchten voort in je leven die je voorheen niet eens had, misschien had je enkele gevolgen, maar ten diepste was jouw vrucht en geloof rot van binnen. Je kent Jezus en je wil niet meer doen zoals je vroeger deed, of zoals je nu nog doet. Je wandelt in het licht en niet meer in de duisternis. Je wandelt in de kracht van Gods Geest (Romeinen 8). Je gaat meer en meer op Hem lijken tijdens je wandel met Hem want je gaat meer vrucht van Hem vertonen in je leven. Je vertrouwd elk vlak, elk deel van je leven, namelijk je hele lichaam, ziel en geest toe aan Jezus Christus. Je veranderd omdat je wordt geheiligd door Gods Geest die dan in je woont. De zonde in jou is er nog wel, maar het is jou de baas niet meer, je hebt nu een nieuwe natuur!
Maar thans, vrijgemaakt van de zonde en in de dienst van God gekomen, hebt gij tot vrucht uw heiliging en als einde het eeuwige leven. Romeinen 6:22
Dat komt door geloof, en niet door kennis.
Is dat echt zo, wat zegt de grondtekst van de bijbel dan?
Grieks is de oorspronkelijke taal waar het Nieuwe testament van de Bijbel in is geschreven. Dit noemt men ook wel de grondtekst. Je kan een woordstudie doen naar bepaalde woorden bijvoorbeeld..
πίστις (pistis) is het Griekse woord voor ‘geloven’ wat bijvoorbeeld wordt gebruikt in Galaten 2:16 om maar wat te noemen:
wetende, dat de mens niet gerechtvaardigd wordt uit werken der wet, maar door het geloof in Christus Jezus, zijn ook zelf tot het geloof in Christus Jezus gekomen, om gerechtvaardigd te worden uit het geloof in Christus en niet uit werken der wet. Want uit werken der wet zal geen vlees gerechtvaardigd worden.
‘Pistis’ betekend ‘geloof’, het heeft zijn stam uit het woord peitho. Waar bijvoorbeeld het Engelse woord ‘persuade’ vandaan komt.En wat is de hoofdbetekenis van dat peitho? In het Griekse lexicon staat als omschrijving voor peitho:
“verzekerd zijn van iets wat betreft een persoon”,
“luisteren naar”,
“gehoorzaam zijn aan”,
“jezelf schenken aan, of overgeven aan”,
“naleven van”,
“vertrouwen hebben in”,
“verzekerd, overtuigd zijn van”.
Vul hier ‘Jezus Christus’ in.
Een mooie doorslag heeft de volgende betekenis van het motief waar het woord peitho voor wordt gebruikt:
Waarin het woord met name wordt bedoeld: “Te wandelen, of te werken, door vriendelijke woorden of motieven” (naar een woordstudie).
Geloven in eigen definitie is dus eigenlijk: door de vriendschappelijke woorden van het Woord van God die zowel geschreven als bijbel als het levende woord, de Here Jezus zelf is, jezelf helemaal toevertrouwen aan de Here Jezus Christus.
En dat heeft als gevolg dat je leven veranderd, je hele identiteit veranderd. En ik zou nog veel meer willen schrijven.. Maar het is allemaal niet goed te vatten in een klein stukje geschreven tekst. Het wonder is zo groot dat het niet te vatten is door logica..
Gelukkig hebben we een Bijbel!! Open jezelf voor wat er staat.. laat het landen, denk er over na, laat het je veranderen, vernieuw je denken.
En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken, opdat gij moogt erkennen wat de wil van God is, het goede, welgevallige en volkomene. (Romeinen 12:2)
Misschien heb je dat gevoel of die twijfel weleens: “wie ben ik dat God mij zou kunnen gebruiken. Die en die worden gebruikt en hij of zij is veel slimmer en krachtiger in spreken, muziek of wat dan ook, maar ik ben gewoon niet zo goed in dingen. Dat geeft niet, iedereen heeft dat gevoel zo nu en dan. Het gevoel geen waarde te hebben.
Wat zou God daarover te zeggen hebben? Lees eens 1 Kor. 1:27:
Integendeel, wat voor de wereld dwaas is, heeft God uitverkoren om de wijzen te beschamen, en wat voor de wereld zwak is, heeft God uitverkoren om wat sterk is te beschamen
Het woord ‘dwaas’ is in het Grieks het strongs nummer 3474, het woord is μωρός en uitgesproken is het moros /mo·ros.
‘Moros’ is de basis waar het Engelse woord ‘moron’ vandaan komt. Als je een beetje Engels kent weet je dat het woord ‘moron’ een veelgebruikt woord is als scheldwoord voor mensen die in ogen van anderen dwaas zijn.
Maar God ziet deze ‘dwazen’ of ‘morons’ anders. Want voor de wereld ben ik dwaas, zijn anderen misschien dwaas, maar de wereld ziet het verkeerd! Je kan je ook niet spiegelen aan wat de wereld denkt en vind zoals het moet zijn volgens de wereld. Dat zouden onmogelijke en onhaalbare eisen zijn die geen mens kan behalen.
Het woord zwak in dit vers betekend: De zwakken, de zwakkeren, de zieken, de impotenten of onmachtigen en ga zo maar door.
In Gods ogen ben je waardevol! God wil jou graag gebruiken! En dat is géén belediging!! Zeggen slimme en sterke mensen dat je zwak bent, of dom? Dan maken ze de God er niet bepaald mee groot die hun heeft gemaakt. Gods Woord zegt het tegenovergestelde van jou.
Als, of beter, wanneer God jou gebruikt zal Hij zichzelf groot maken door jou heen en, belooft Hij, Hij zal de wijzen en sterken beschamen door jou heen wanneer Hij zichzelf groot maakt!
Wanneer je zwak bent, lichamelijk zwak, psychisch zwak, mis je diploma’s, kan je moeilijk uit je woorden komen, voel je je dom, misschien voel je je nutteloos vanwege lichamelijke of psychische problemen of doordat je niet dat IQ hebt van 120 of die mooie dingen die anderen wel kunnen..Misschien had jij wel voorganger willen worden en willen vertellen over Jezus, maar heb je niet de opleiding en achtergrond van jouw voorganger en kan je dat ook niet.. Misschien heb je niet je woorden altijd zo klaar, of je energie altijd zo paraat.. Let goed op: God kiest uitgerekend en met name jou uit om Zichzelf groot te maken door jouw heen!
Wat voor een effect zal dat hebben op mensen die altijd hun energie, kracht en woorden klaar hebben en zo sterk lijken. Misschien mis je woorden, of kracht. maar misschien ben jij wel net die gene die die eerlijke knuffel geeft aan iemand terwijl je zegt: “Jezus houdt van je”. Dat is pas kracht, dat is pas wijsheid.
“Meneer”, zegt een kind tegen zijn vader, ‘s ochtends tijdens het ontbijt: “Alvast sorry voor de dingen die ik ga doen vanmorgen, ik zal alles fout doen en dingen doen die u vreselijk vind. Daag!”
Die middag belt zoonlief mobiel naar zijn vader: “Meneer, ik ben nu aan het eten, ik heb allemaal vreselijke dingen gedaan vanmorgen waar ik heel veel spijt van heb, u vergeeft ze mij gelukkig wel he? Nou dank u wel hoor! Ik ga nu eten, en oh ja, vanmiddag doe ik natuurlijk ook weer allemaal slechte dingen, ongetwijfeld, sorry voor dat nog dan alvast! Nou tot vanavond!”
Later komt zoonlief terug en eet samen met zijn ouders aan tafel. Nog voordat ze gaan eten vraagt het kind aan z’n vader: “Meneer, ik ga zometeen allemaal slechte dingen doen, dat doe ik nu ook al vast wel. Wilt u mij alvast vergeven voor wat ik verkeerd ga doen, nou bedankt alvast!”
En zo gaat het maar door, dag in dag uit. Jaar in jaar uit.
Wat voor een relatie zouden die vader een zoon hebben? Niet zo’n goeie relatie he? En toch hebben veel Christenen deze band naar hun Vader in de hemel, om maar over de relatie te zwijgen. Het kind noemt zijn vader ‘meneer’, en het kind ziet goed dat zijn vader een meneer is en geen mevrouw. Het kind liegt daarom niet en heeft gelijk dat zijn vader een man is, nietwaar?
Even los van dit alles.. wist je trouwens dat God menselijk gezien geslachtloos is: man én vrouw zijn naar Zijn beeld geschapen (Genesis). Er is geen onderscheid tussen man en vrouw in Gods ogen beweert Paulus zelfs! Een vrouw is net zo waardevol in Gods ogen als de man! Whoohoo! Een God die Zijn kinderen niet in hokjes plaatst! Naar Gods beeld.. Een man kan niet zonder de vrouw en een vrouw niet zonder de man. Hoe komt dat? Dat zit ingebakken in de mens. In een huwelijk worden man en vrouw één, naar Gods beeld. Een partner zegt weleens: “hij of zij vult mij zo goed aan!” En zo is het ook. Dit was even een uitstapje.
“Want gij hebt niet ontvangen een geest van slavernij om opnieuw te vrezen, maar gij hebt ontvangen de Geest van het zoonschap, door welke wij roepen: Abba, Vader.” Romeinen 8:15
Het kind roept in het verhaaltje afstandelijk en onverbonden tegen zijn vader ‘meneer’! Christenen doen dat ook vaak en dat nog terwijl wij als Christenen kinderen van de hemelse Vader zijn en door Zijn Geest in ons “Abba, Vader” mogen roepen naar God.
Weet je wat Abba betekend? Abba betekend ‘Papa’ of zelfs ‘Pappie’ in het Hebreeuws! Sjonge.. heel intiem! En dan krijgen al veel mensen kromme tenen bij de gedachte alleen al om God bijvoorbeeld pappa te noemen. En toch zegt Paulus ronduit: Abba, Pappie.. Het kan en en mag. Voor sommigen is ‘Vader’ al heel veelzeggend en intiem, en dat is heel erg mooi, prima zelfs. Wederzijdse intimiteit is blijkbaar voor God tussen Hem en zijn kinderen MINIMAAL net zo belangrijk als dat voor ouders en hun kinderen is. Hoe dicht kan een aardse vader of moeder tot zijn of haar kind komen? Niet dichterbij dan dat hij zijn armen om het kind heen slaat. Aardse ouders zijn gebrekkig, en God… inderdaad, jouw hemelse Vader is volmaakt. God is zelfs IN Zijn kinderen woning komen maken door Zijn Geest. Hij komt waar geen vader of moeder, partner of vriendschap, eten of drinken, drugs of medicijnen kunnen komen.
God is niet een God van rationele, wetenschappelijke en theologische verbanden en stellingen, maar Hij is een God van relaties, van een relationele band, dus ook emotionele relaties. Lees de psalmen maar eens hoe emotioneel God betrokken is. Of hoe Jezus huilt en lacht in het nieuwe testament, hoe hij huilde bij het graf van Lazarus. Jezus is God, zou God niet kunnen huilen om bijvoorbeeld onrecht wat jou is overkomen? Gods Geest is zelfs te bedroeven door slechte dingen die wij over Hem zeggen en dingen die we doen zonder Hem. Sommige mensen huilen niet eens bij het graf van hun dierbaren om zich groot en sterk te houden en zich schamen voor anderen, en dat terwijl zij van binnen helemaal kapot gaan. Jezus was meer mens dan wij ons kunnen voorstellen, Hij was en is volmaakt.
Het kind in het verhaal is een rebellerend kind dat tegen het gezag van zijn ouders rebelleert, geen enkele ouder zou het gedrag van dat kind goedkeuren, terwijl Christenen juist de kracht van God Geest hebben ontvangen om nu het goede te kunnen doen. Kinderen doen hun ouders gewoon na, zij zijn hun aardse voorbeeld, zij kopiëren hun ouders. Maar nu Christenen een hemelse Vader hebben mogen ontvangen hoeven ze niet meer gebonden te zijn aan het beeld dat zij van hun aardse vader hebben meegekregen. Hun nieuwe Vader is nu volmaakt en ze mogen hun blik op het gezag van een vader nu corrigeren en bij laten stellen door de kracht van Gods Geest. Ze gaan Jezus kopiëren, ze volgen Jezus.
Wat leren de schriften? Jezus zegt bijvoorbeeld tegen de blinde mannen in Mattheüs 9:
”Toen raakte Hij hun ogen aan en zeide: U geschiede naar uw geloof.”
En zij genazen naar hun geloof.
Het kind in het verhaal gelooft 100% zeker dat hij slechte dingen gaat doen. En wat gebeurd er? Hij doet ronduit slechte dingen. Vandaag de dag noemt men zo iemand gewoon een draaideurcrimineel, die weet niet beter.
Hoe is de wandel van een Christen? Jezus zegt door Paulus’ schrijven het volgende:
“want wij wandelen in geloof, niet in aanschouwen” (1 kor 5:7)
Dat geldt trouwens voor zowel Christenen als niet-Christenen om het zo te stellen. Iedereen doet en handelt naar zijn of haar geloof, niet naar wat men ziet. Maar Paulus bedoelt hier ons Christenen in het geloof in de persoon Jezus Christus wandelen.
Stel, je rijdt met je auto op een groot glad vlak en daar in het midden op het grote vlak staat een lantaarnpaal. Waar kijk je naar? De lantaarnpaal, waar bots je uitgerekend tegenaan? De lantaarnpaal.
Of je slipt in een slipcursus door een bocht heen, waar moet je dan naar kijken? Naar waar je naar toe wil en gaat. Waar ben je bang voor? Om van de weg af te gaan. Waar kijkt je heen? Naar de kant van de weg, waar slipt je heen? Je raad het al, je slipt de bocht uit.
Je moet namelijk ook kijken waar je heen gaat. En dat is een leerproces. Iedereen slipt de eerste keren weleens de bocht uit bij de slipcursus, en dat is niet erg, maar na 100 keer slippen moet minimaal je al expert zijn, maar slechts enkelingen presteren het om ook na 100 keer de bocht nog steeds uit te vliegen en niet te luisteren naar de stem in de walkie talkie die roept: “kijk waar je heen moet!”. Die mensen die zo vaak de bocht uit glijden hebben niet een probleem met de slipcursus of de gladde weg, of de auto. De walky-Talki werkt prima en de stem geeft de oplossing. Deze mensen hebben het probleem met zichzelf en raken meer en meer teleurgesteld en ontmoedigd en blijven het fout doen. Niet omdat de omstandigheden zo rot zouden zijn, maar misschien omdat ze hun oren niet open zetten en niet luisteren, omdat zij aangeleerd hebben gekregen dat bij voorbaat niet te doen, ze weten gewoon niet beter. Hun trommelvliezen trillen en hun hersenen registreerden de stem in de auto, maar ze ‘hoorden’ het niet. Ze zijn horende doof en ziende blind.
Waar moet een christen zijn of haar blik op stellen op dat gladde en glibberige oppervlak op deze wereld? Op Jezus.
Waar stelt een Christen zijn hoop dus op? Op Jezus. Jezus is de Weg, de Waarheid en het Leven.
Veel mensen zien op Jezus alsof Hij die lantaarnpaal zou zijn, excuses voor mijn woordgebruik. Ze zien Hem als een Rots van aanstoot en botsen zo vaak tegen Hem aan, en dat terwijl hij je licht op je pad is, de lamp vóór je voet.
Zo roept God al heel erg lang tegen ons: “Kijk waar je heen moet!”, “wees niet bang!”, “zie op mij!”, “Jezus deed het je voor!” maar niet enkelingen presteren het om het steeds weer fout te doen. En dat is niet alleen onkunde door beginnersfouten, maar heel veel onwetendheid, ‘onmacht’ om het maar menselijk te zeggen. Dat komt door leugens die men elkaar heeft verteld over God. Ze kennen de waarheid daarom soms gewoon niet, omdat ze zo vaak leren van nature zondaar te zijn en hun houding daar op aanpassen en alleen maar op zichzelf leren te kijken. Ze raken nog meer ik-gericht dan ze al waren. Ze krijgen niet de keerzijde van de medaille te horen, het goede nieuws, de keerzijde van zichzelf zoals God je ziet en wie God is. God kennen is zo belangrijk dat er staat geschreven:
“Dit nu is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enige waarachtige God, en Jezus Christus, die Gij gezonden hebt.” Johannes 17:3
En door Jezus Christus God te leren kennen leer je jezelf ook nog eens kennen, een fixe bonus! Namelijk de keerzijde van jouw medaille. Door met Gods ogen te leren zien op jezelf. Wat een vrede in Christus. Heerlijk..
Maar jammer genoeg rebelleren veel tégen God, zoals het kind in het verhaaltje. En dat is nog een gewoonte geworden ook, verhuld in een uiterlijk religieus jasje die het hart omhult en verbergt. Het vers waar alles op lijkt gebaseerd te zijn is het volgende vers: “ik ellendig mens”.. En dat is een zwaar juk, ik geloof een ijzeren juk. Niet bepaald vreugdevol. Maar.. hoe gaat dat vers nu verder?
Ik, ellendig mens! Wie zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods? Gode zij dank door Jezus Christus, onze Here!
Jezus kwam voor verzoening, niet alleen voor vergeving van zonden die tussen God en jou en mij in stonden, maar als zoenoffer! Vergeving van zonden was een middel, niet het doel! Vergeving van zonden was een onderdeel voor het doel van verzoening tussen jou en God! WOW!
Zonden worden dus vergeven, niet om het vergeven alléén.. maar om de relatie te herstellen, voor verzoening. God staat als de hemelse Vader met open armen om je op te vangen wanneer je valt. Maar als die relatie met de Vader geen aandacht krijgt en het slechts iets juridisch is tussen mij en God, of jou en God, dan blijf je inderdaad bidden voor vergeving en niets anders dan dat, en dat zal een gebed vol ongeloof zijn zolang je alleen maar op jezelf blijft kijken als zondaar. Want erken zelf: als je naar je eigen keerzijde kijkt wordt je niet blij toch? Daarom moeten we dat niet alleen maar blijven doen, maar ook verder kijken dan dat. Daarom herschiep God zijn wedergeboren kinderen, ze zijn van nature geen zondaren meer, maar een nieuwe schepping. Wij laten ons leiden door de Geest van God zodat wij nu goede dingen kunnen verkiezen te doen met een nieuw hart en een nieuwe Geest in ons binnenste.
Alles draait om Jezus Christus, door wie wij worden behouden. Zie op Hem, stel je hoop op Christus, wandel in Zijn Geest, in Zijn licht en zondig niet meer. Je zal niet, nooit meer in de duisternis hoeven en willen wandelen. Je zal struikelen, maar je zal weer opstaan.
